การบริหารความเสี่ยงในสถานศึกษา

คนทอดทิ้งกิจที่ควรทำ ไปทำกิจไม่ควรทำ เมื่อเขาถือตัวมัวประมาท อาสวะย่อมเจริญ

ที่มา : พุทธศาสนสุภาษิต

ความคาดหวังของผู้ปกครองและนักเรียนจากสถานศึกษาคือการพัฒนาความรู้ ความสามารถ ความปลอดภัยทั้งสุขภาพกาย สุขภาพใจ สังคมที่ดี ดังนั้นหากผู้บริหารและทีมงานใส่ใจทั้งแผนการพัฒนาองค์กร และแผนจัดการความเสี่ยงที่ครอบคลุมก็เป็นที่พึงพอใจและชื่นชมของชุมชนและผู้ปกครอง

ในการวางแผนพัฒนาองค์กรมีทั้งระยะสั้น กลาง ยาว แต่แผนจัดการความเสี่ยงนี้หายคนมักมองข้าม และเมื่อเกิดเหตุก็ไม่สามารถจัดการได้ ก่อให้เกิดความเสียหายมากมาย ความเสี่ยงมีทั้งจากปัจจัยภายนอก ภายใน หากเราสามารถระบุภัยที่ก่อให้เกิดความเสี่ยง ประเมินความเสี่ยง การจัดการความเสี่ยง ความเสียหายก็ไม่มี หรือลดลง ซึ่งความเสี่ยงภัยมีหลายด้าน เช่น ความเสี่ยงด้านร่างกาย ความเสี่ยงด้านการศึกษา ความเสี่ยงด้านทรัพย์สิน ความเสี่ยงด้านความรับผิดชอบ ความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม ความเสี่ยงด้านการเงิน ความเสี่ยงด้านเทคโนโลยี ความเสี่ยงด้านภาพลักษณ์ ความเสี่ยงด้านทรัพยกรมนุษย์ เป็นต้น ซึ่งเราสามารถจัดการได้ด้วยการรับความเสี่ยง ลดความเสี่ยง ควบคุมความเสี่ยง และการโอนความเสี่ยง ในที่นี้จะขอเน้นเรื่องความเสี่ยงภัยเรื่องร่างกาย

ความเสี่ยงภัยจากด้านร่างกาย

โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา (COVID-19)ระบาดทำให้การเรียนการสอนไม่เป็นไปตามแผน หลายโรงเรียนก็ปรับตัวได้ทันท่วงที คุณครูและผู้บริหารทำงานทำหนักขึ้นแต่ก็สามารถนำพานักเรียนให้เรียนรู้ได้บรรลุเป้าหมาย แต่อีกหลายโรงเรียนที่ครอบครัวนักเรียนไม่มีความพร้อมที่จะปรับตัวให้มีการเรียนออนไลน์ได้ทำให้ไม่สามารถเรียนรู้ได้ตามที่ควรจะเป็น คุณครูจำนวนมากก็ทุ่มเททั้งกายใจเดินทางไปยังบ้านนักเรียนที่ขาดโอกาส ให้เรียนได้เท่าเทียมกัน

ส่วน P.M.25 ก็ไม่จางหาย อยู่ดีๆก็มืดฟ้ามัวดิน จะแจ้งให้นักเรียน และบุคลากรทราบและดูแลตัวเองอย่างไร กิจกรรมกลางแจ้งจะจัดอย่างไร ระบบปรับอากาศในห้องเรียนจะทำอย่างไร มีค่าใช้จ่ายอะไรเกิดขึ้นบ้าง ก็เป็นที่คิดและวางแผนรับมือ

รถรับส่งนักเรียนที่ขนส่งจำนวนนักเรียนเกินเกณฑ์ หรือคันที่ขับซิ่งเหมือนไม่มีผู้โดยสารอยู่ เมื่อเกิดอุบัติเหตุ เสียค่ารักษาพยาบาล สูญเสียอวัยวะ และอาจรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิตก็มีแต่คำว่าเสียใจ ขอโทษ แถมประกันรถยนต์ภาคบังคับไม่ได้ต่ออายุ ประกันรถยนต์ภาคสมัครไม่ได้ทำ หากไม่มีประกันอุบัติเหตุกลุ่มนักเรียนจะทำอย่างไร ค่ารักษาพยาบาลเพียงไหม จะตรวจสอบและป้องกันก่อนเกิดเหตุการณ์ซ้ำซากลักษณะนี้ได้อย่างไร

ความซุกซนและความคึกคะนองของนักเรียนแต่ละชั้นก็แตกต่างกัน ระดับมัธยมเกิดเหตุบ่อย และรุนแรงกว่าระดับอื่น เมื่อเกิดอุบัติเหตุห้องพยาบาลมีการปฐมพยาบาลอย่างไร และประสานกับโรงพยาบาลในพื้นที่ใกล้เคียงได้ที่ไหน ค่าใช้จ่ายใครรับผิดชอบ มีประกันอุบัติเหตุแบบมีค่ารักษาพยาบาลที่มีเครือข่ายโรงพยาบาลที่เราใช้บริการหรือไม่ บริษัทประกันนั้นมั่นคงทางการเงินหรือไม่ มีประวัติการยกเลิกสัญญาระหว่างการคุ้มครองหรือไม่ โรงพยาบาลที่ใช้บริการบ่อยยินดีให้บริการกับบริษัทประกันนั้นหรือไม่ ถ้าจะให้สบายใจโอนความเสี่ยงภัยนี้ด้วยทำประกันอุบัติเหตุกลุ่มสำหรับนักเรียนนักศึกษากับบริษัทประกันภัยที่ใช่ดีกว่า

การเสริมทักษะเพื่อเอาตัวรอดจากภัยต่างๆ เช่น การจมน้ำ ภัยจลาจล ก่อการร้าย อัคคีภัย แผ่นดินไหว สึนามิ พายุ การท้องก่อนวัยเรียน หากสถานศึกษาขาดบุคคลกรและอุปกรณ์ ก็ควรร่วมมือกับผู้ที่เชี่ยวชาญมาช่วยเหลือสนับสนุน

การสำรวจสถานศึกษาตั้งแต่ประตูหน้า รั้ว โรงอาหาร ห้องน้ำ ห้องครัว ที่เก็บขยะ ห้องควบคุมระบบไฟฟ้า ตู้น้ำเย็น ที่เก็บวัตถุไวไฟ ห้องเรียน สนามเด็กเล่น กล้องวงจรปิด อุปกรณ์ดับเพลิง ไม่ใช่แค่หน้าที่ของฝ่ายอาคารสถานที่ แต่ผู้บริหารและทีมงานควรมีการตรวจสอบด้วยตนเองเป็นระยะอย่างสม่ำเสมอ ไม่ใช้ให้ตู้น้ำเย็นมีน้ำรั่วลงพื้นบริเวณที่เด็กมากดน้ำดื่ม ตู้น้ำเย็นไฟรั่วไม่เดินสายดินที่ได้มาตราฐาน เครื่องกรองน้ำไม่เคยเปลี่ยนไส้กรองจากเครื่องกรองกลายเป็นเครื่องสะสมโรค กล้องวงจรปิดไม่มีการตรวจเช็คสภาพการใช้งาน เมื่อเกิดเหตุก็ไม่สามารถใช้งานได้ การรักษาความปลอดภัยการเข้าออกของบุคคลภายนอกมาในโรงเรียนว่ามีเข้มงวดเพียงพอหรือไม่ หรือแม้แต่การขายของเล่นที่เป็นอันตรายกับนักเรียนในบริเวณข้างรั้วโรงเรียนก็ควรสังเกตุการณ์ การซ่อมแซม ทดแทนเครื่องมืออุปกรณ์โต๊ะ เก้าอี้ ให้อยู่ในสภาพที่ดีปลอดภัย การประกอบอาหารที่ถูกสุขลักษณะไม่ก่อให้เกิดเหตุท้องร่วง ท้องเสียหลักสิบ หลักร้อย และทุกคนในสถานศึกษาควรมีส่วนร่วมช่วยกันสังเกตุ ชี้แนะไปยังทีมงานที่รับผิดชอบเพื่อสร้างความปลอดภัยร่วมกัน

การมีหูตาที่เป็นแบบสัปปะรด ด้วยการสร้างจิตสำนึกสร้างสังคมที่ดีช่วยเหลือเกื้อกูลกันของทุกคนในองค์กรทั้งคุณครู บุคลากรทางการศึกษา และนิสิต นักศีกษา นักเรียน หากมีสิ่งที่ผิดสังเกตุ มีคนนำขนมมาขายในห้องเรียนว่ากินแล้วครูตีไม่เจ็บ ซึ่งเป็นยาเสพติดชนิดหนึ่ง การพนัน การมั่วสุมในร้านเกมส์ เพื่อนไม่มาเรียนผิดสังเกตุ ซึ่งอาจเกิดจากการเจ็บป่วย ครอบครัวประสบปัญหาผู้ปกครองเจ็บป่วย หรือเสียชีวิต ก็ควรรีบแจ้งครูหรือผู้บริหารเพื่อหาทางแก้ไข ป้องกัน ดูแลต่อไป

ดังนั้นจะเห็นว่าองค์กรที่ผู้บริหารกระตุ้นให้ทุกคนในสถานศึกษาใส่ใจดูแลกันและกันเปรียบเสมือนครอบครัว ร่วมกันดูแลป้องกันทรัพย์สิน ขจัดความเสี่ยงภัยต่างๆ สถานศึกษานั้นจะเติบโต ยั่งยืน ตลอดไป

หมายเหตุ : ศึกษาข้อมูล ประกันอุบัติเหตุกลุ่มสำหรับนักเรียนนักศึกษา ได้ที่ https://thailandwealth.com/group_insurance_pa_student/

%d bloggers like this: